انگار که همیشه مدرسه‌اش دیر شده‌است، شتاب آلود است راه رفتنش! "کارگر"،"انقلاب"،"بزرگمهر" هر روز زیر عجله گام هایش می خندند گاهی و البته اندکی با خود است! منظور آنکه با خود و در خود حرف می‌زند تا مجبور نباشد حرف‌های درونش را پیش کسی بریزد. خنده می‌کند و همیشه خندان جلوه می‌دهد. آماده است و حاضر. از همه جا و از همه کس خبر دارد و می‌گیرد و می‌دهد. با خبراست و هماره از بی‌خبری حرف می‌زند.

زندگی روزمره و دنیا ورنگ و تابش را نمی‌خواهد، خود را به دنیایی دیگر حوالت می‌دهد. دنیای به رنگ صفر و یک...

در گذر است و از همه چیز می‌گذرد اما از او نمی‌توان گذشت، از بذل و دقت و حواسی که به آدم دارد و آدمی را گرامی می‌شمرد. مهم نیست اسمش چیست! مهم این است که امروز روز ایجاد موجودی به اسم اوست. اسم او...

*مادر کیک را حاضر می‌کند و پسرک نگاه هوسناک خود را نمی‌تواند از آن دور نگهدارد.

*میزهم به دست هنر اوستا فراهم آمده و به رنگی جلا خورده است.

*دانشجوی شیمی هم امتحان عملی‌اش را پس داد و شمع ما فراهم است.